گزارش کار آزمایش تبلور مجدد

به نام خدا

نام استاد مربوطه : استاد سهیلا صداقتی

نام تهیه کنندگان گزارش : فاطمه نباتیان، فاطمه شمسه

رشته تحصیلی : مهندسی پلیمر

 

 

(1). نام آزمایش : تبلور مجدد (نو بلور کردن) 

(2). هدف آزمایش : خالص سازی 

(3). تئوری آزمایش : 

 

محلول واکنش های شیمیایی معمولا درجه خلوص پایینی دارند و به منظور دستیابی به درجه ی خلوص مناسب نیاز به انجام فرایند های خالص سازی است. تبلور مجدد یکی از روش های معمولی برای خالص سازی است.
نو بلور کردن شامل حل نمودن بلور های ناخالص در یک حلال مناسب داغ و سپس سرد کردن محلول می باشد. سرد کردن باعث تشکیل بلور هایی به شکل برفی و یا سوزنی می شود و ناخالصی ها در حلال سرد به صورت محلول باقی میماند.

 

 

(4). وسایل مورد نیاز آزمایش: هیتر، ۲ارلن مایر، کاغذ صافی (به شکل قیف)، بشر 

(5). مواد مورد نیاز آزمایش: ۱۰ گرم بنزوئیک اسید، ۱۰۰ میلی لیتر آب، آب مقطر، کربن اکتیو

 

 

(6). شرح کار آزمایش :

۱۰ گرم بنزوئیک اسید و ۱۰۰ میلی لیتر آب داخل یک بشر ریخته و هیتر را روشن میکنیم. بشر را روی هیتر و در زیر هود قرار داه و اجازه میدهیم حرارت به آن وارد شود. محلولی به رنگ نارنجی (به عنوان ناخالصی) به همراه مگنت به بشر اضافه کرده، تا زمانی که بنزوئیک اسید به طور کامل در آب حل شود، باید به آن حرارت وارد شود. بعضی مواقع ممکن است ناخالصی ناخالصی های موجود در ماده (بنزوئیک اسید) با حرارت دادن به طور کامل از بین نرود، در این صورت کربن اکتیو به آن اضافه می کنیم. 
 اجازه میدهیم تا کربن اکتیو به طور کامل حل شود. اگر ماده جامد برای حل شدن به زمان بیشتری لازم داشت می توان آن را در هاون پودر کرده چون سطح تماس افزایش می یابد، ماده سریع تر می تواند در آب حل شود. حال می توان به کمک کاغذ صافی، محلول را صاف کرد.باید دقت کرد که صاف کاری را حین اینکه محلول در حال جوش است، انجام داد چون اگر دما کاهش یابد، ماده (بنزوئیک اسید) بر اثر سرما جامد و بلور می شود.  یک ارلن را در درمای محیط قر داده، در آن رنگ نارنجی به عنوان ناخالصی وجود دارد.
به صورت آهسته محلول در حال جوش را به هر یک از ارلن ها اضافه میکنیم.به هر یک از ارلن ها آب مقطر اضافه کرده، ارلن که در محیط قرار داده بودیم خیلی سریع سرد می شود و بنزوئیک اسید به انتهای ظرف نرسیده جامد می شود.  ارلن که روی هیتر بود را به وسیله یخ سرد میکنیم. به هریک از ارلن ها آب مقطر سرد اضافه کرده. پس از اینکه محلول را صاف کردیم، اجازه میدهیم ‌که خشک شود. بنزوئیک اسید صاف شده و خشک شده را وزن کرده و از وزن اول کم میکنیم تا مقدار ناخالصی بدست آید.

 

 

(7). نتایج و محاسبات
اگر مقدار بنزوئیک اسیدی که بعد از صاف شدن بدست امد را از مقدار اولیه کم کنیم مقدار ناخالصی محاسبه می شود. با این روشی که بیان کردیم میتوانیم تبلور را انجام دهیم.

نکات ایمنی:
نکته۱ برای انجام آزمایش از دستکش، روپوش و ماسک استفاده نمایید.
نکته۲ مواد آلی را به هیچ وجه استشمام نکنید.
نکته۳ قبل از اینکه آزمایش را شروع کنید، اطلاعات حلال را بخوانید.
نکته۴ بهتر است آزمایش را زیر هود انجام دهید.

 

 

 

گزارش کار آزمایش تقطیر

به نام خدا

نام استاد مربوطه : استاد سهیلا صداقتی

نام تهیه کنندگان گزارش : فاطمه نباتیان، فاطمه شمسه

رشته تحصیلی : مهندسی پلیمر

 

 

(1). نام آزمایش : تقطیر 

(2). هدف آزمایش : جداسازی 

(3). تئوری آزمایش :

روش های مختلفی برای جداسازی مواد اجزای سازنده یک محلول وجود دارد که یکی از این روش ها فرایند تقطیر می باشد. در روش تقطیر جدا کردن اجزاء یک مخلوط از روی اختلاف نقطه جوش آنها انجام می‌گیرد. تقطیر، در واقع، جداسازی فیزیکی برش های نفتی است که اساس آن اختلاف در نقطه جوش هیدروکربن های مختلف است. هر چه هیدروکربن سنگین تر باشد، نقطه جوش آن زیاد است و هر چه هیدروکربن سبکتر باشد، زودتر خارج می شود.

تقطیر، معمولی ترین روشی است که برای تخلیص مایعات به کار می رود. مواد به وسیله ی حرارت، تبخیر شده، متراکم میشوند. انتخاب یک روش مناسب، بستگی به ویژگی های مایع تقطیر شده و ناخالصی های موجود دارد.

 

 

معمولی ترین روش های تقطیر: 
۱- تقطیر ساده

 ۲- تقطیر جزء به جزء

۳- تقطیر در خلاء

۴- تقطیر به کمک بخار آب (عصاره گیری) 

 

۱- تقطیر ساده: برای جدا سازی ۲ ماده که مخلوط شدند و اختلاف نقطه جوش خیلی زیادی دارند استفاده میشود.

۲- تقطیر جزء به جزء: به موادی که اختلاف نقطه جوش کمتری دارند.

۳- تقطیر در خلاء: زمانی که محلولی از چند ماده داریم که دمای آن ها زیاد است مثلا حدود 250°C و 300°C، می توانیم برای جداسازی از تقطیر استفاده کنیم اما باید در ابتدا دما را تا 300°C برسانیم که که زمان و انرژی زیادی مصرف می کن. بهتر است از تقطیر در خلاء استفاده کنیم.

۴- تقطیر به کمک بخار آب: تقطیر به کمک بخار آب در واقع همان عصاره گیری زیره و گل محمدی است.

 

 

(4). وسایل مورد نیاز آزمایش: شوف بالن، بالن ته گرد، ارلن، پایه گیره، رابط سه راه، کندانسور، قطره گیر، ظرف جمع آوری 

(5). مواد مورد نیاز آزمایش: اتانول، متیل اورانژ، ۳ عدد سنگ جوش، آب

(6). شرح کار آزمایش :

مقداری متیل اورانژ را داخل بالن 250 میلی لیتری می ریزیم، 200 سی سی از اتانول داخل ارلن میریزیم و به بالن اضافه می کنیم. بالن را داخل شوف بالن قرار می دهیم و با استفاده از گیره و پایه بالن را ثابت نگه می داریم. دمای شوف بالن را روی دمای جوش اتانول تنظیم می کنیم که نیازی به دماسنج نباشد. یک چوب پنبه بر روی بالن میگذاریم. می توان از حمام روغن هم استفاده کرد که در آن صورت باید چوب پنبه را سوراخ کنیم و داخل آن یک دماسنج قرار دهیم.

نکته: وقتی دما را روی نقطه جوش اتانول تنظیم می کینم هر ناخالصی که داخل اتانول باشد، از بین می‌رود.

سپس یک رابط که شیر دار است بر روی بالن می گذاریم و به آن کندانسور و با مبرد متصل می کنیم. کندانسور باید به صورت شیب دار باشد. باید در انتخاب ورودی و خروجی کندانسور دقت کنیم‌ اگر ورودی آب را بالا انتخاب کنیم، آب به خاطر نیروی گرانش از قسمت خروجی خارج  می شود، پس قسمت ورودی آب را پایین انتخاب می کنیم. توسط گیره و پایه کندانسور را ثابت نگه می داریم. به محض اینکه شوف بالن را روشن کردید آب داخل کندانسور می ریزیم. بخاراتی که از بالن خارج می شوند وارد مارپیچ می شوند. دمای این بخار ها بالا است و دمای آبی که داخل مارپیچ است پایین است. بخار ها که وارد قسمت مارپیچ کندانسور می شوند به مایع تبدیل می شوند یعنی میعان صورت می گیرد. 
نکته: باید دقت کرد که کندانسور نباید نشتی داشته باشد چون ممکن است آب بر روی شوف بالن بریزد و باعث اتصالات برقی بشود.

 

(7). محاسبات و نتیجه گیری :

توانستیم اتانول را از متیل اورانژ جدا کنیم. 

 

 

 

گزارش کار آزمایش استخراج کافئین از چای

به نام خدا

نام استاد مربوطه : استاد سهیلا صداقتی

نام تهیه کنندگان گزارش : فاطمه نباتیان، فاطمه شمسه

رشته تحصیلی : مهندسی پلیمر

 

(1). نام آزمایش : استخراج کافئین از چای

(2). هدف آزمایش : محاسبه مقدار کافئین در چای

(3). تئوری آزمایش :

استخراج روشی آسان است برای جداسازی و تبخیر، که در حقیقت مواد مختلف را از هم جدا می کند.
ماده ی حل شده به وسیله ی افزایش یک حلال غیر قابل اختلاط با فاز (لایه) اول استخراج می شود به شرطی که ماده در فاز دوم یا لایه دوم بیشتر حل نشود.
دو نوع استخراج داریم: ۱. مایع-مایع، ۲.جامد-مایع
۱. انتقال یک جسم از یک مایع به مایع دیگر، استخراج مایع-مایع نامیده میشود.

۲. اگر ترکیبی از یک ماده ی موجود به داخل لایه ی مایع استخراج شود، استخراج جامد-مایع می نامند.

استخراج از مایعات: استخراج مایع -مایع، شامل توزیع یک جسم حل شدنی بین ۲ لایه ی غیر قابل امتزاج می باشد به طور معمول آب و یک حلال آلی غیر قابل امتزاج با آب، تشکیل ۲ لایه می دهند. کامل ترین انتقال آن است که تعادل برقرار شود؛ یعنی ماده ی حل شده به مقدار کافی استخراج شود.

استخراج از جامدات: ملکول های آلی می توانند با تشکیل پیوند روی یک سطح جامد، جذب کننده یا درون آن قرار گیرند. ممکن است بین ملکول های جامد، جذب فیزیکی شبیه پیوند های بین ملکولی وجود داشته باشد. یک ملکول گیر افتاده یا جذب شده برای آنکه جدا شود، باید به وسیله ی نیرو های قوی تر شکسته شود. ملکول هایی که بین آن ها نیروی بین ملکولی وجود ندارد ممکن است حلال در نفوذ کند. گرمایی که برای کاهش نیرو های بین ملکولی به کار می رود، به طور معمول به تمایل آن جزء برای تشکیل پیوند بستگی دارد.

برای استخراج ما نیاز به یک حلال مناسب داریم.

ویژگی های یک حلال مناسب:
۱. حلال استخراج با حلال محلول اصلی غیر قابل اختلاط باشد

۲. حلال انتخابی باید برای جزء مورد نظر مناسب ترین ضریب پخش و برای ناخالصی ها یا اجزای دیگر ضرایب نا مناسبی داشته باشد

۳. حلال انتخابی باید مانند تبلور مجدد از نظر شیمیایی با اجزای مخلوط، واکنش نامناسبی ندهد

۴. پس از استخراج باید بتوان حلال را به آسانی از جسم حل شده جدا کرد.

برای انتخاب حلال مناسب می توانیم از ضریب پخش یا توزیع (یا ضریب تقسیم) استفاده کینم. آن را با K نشان می دهند. k عبارت است از غلضت یا مقدار A در حلال مناسب بر غلظت یا مقدار A در حلال اصلی (آب)

K= C_o/C_w = S_o/S_w

o= organic

w= water
 

از نظر کمی پخش یک جسم بین ۲ حلال غیر قابل امتزاج را بر حسب  ضریب توزیع k بیان می کنند.
هر چه k یک ماده در حلال استخراج کننده بیشتر باشد بازده عمل بیشتر می شود.
ما برای جدا کردن کافئین از حلال اصلی آب و حلال مناسب کلروفرم استفاده می کنیم. چون چای را بهتر از آب می تواند در خود حل کند. نقطه جوش کلروفرم پایین می باشد. چون آب هم در دسترس است و هم غیر سمی است از آن به عنوان حلال اصلی استفاده می شود. و همچنین چای دارای اسید جزئی به نام تانن یا گالوتامیک اسید است. این اسید آلی در pH=7 نا محلول در آب است. برای حل کردن آن در آب می توانیم از Na2CO3 یا Ca(OH)2 استفاده کنیم.

 

(4). وسایل مورد نیاز : بشر ۲۵۰ میلی لیتری، هیتر، قیف دکانتور، پایه و گیره، بشر، شیشه ساعت، ارلن، قیف، کاغذ صافی

(5). مواد مورد نیاز : ۱۰ گرم چای خشک، آب مقطر، ۲ گرم کربنات سدیم، ۵۰ میلی لیتر کلروفرم

(6). شرح کار آزمایش :

ابتدا یک بشر ۲۵۰ میلی لیتری بردارید و ۱۰ گرم از چای خشک را وزن کرده و در بشر بریزید.نکته( وزن دقیق چای را یادداشت کنید. ) به مقدار ۲۰۰ میلی لیتر آب مقطر به بشر اضافه کنید. آن را روی هیتر بگذارید و ۱۵ الی ۲۰ دقیقه صبر کنید تا محتویات بشر بجوشد و چند بار هم بهم بزنید. پس از اتمام مدت زمان لازم برای جوشیدن، تفاله های چای را جدا کنید. یک ارلن بردارید و یک قیف روی آن بگذارید. کاغذ صافی را به شکل قیف درست کرده و( کمی به آن آب مقطر بزنید تا در قیف بماند) داخل قیف بگذارید. سپس محلول را داخل قیف بریزید تا کاملا صاف شود. بعد از اینکه محلول کاملا صاف شد، صبر کنید محلول زیر صافی سرد شود. نکته(برای صرفه جویی در زمان، می توانید داخل یک ظرف کمی آب ریخته و ارلن را داخل آن بچرخانید تا به دمای محیط برسد.) گرما می تواند در وزن کافئینی که در آخر می خواهید بدست آورید، تاثیر داشته باشد و باعث ایجاد خطا شود‌. محلول حاصل را داخل قیف دکانتور بریزید. ۵۰ میلی لیتر به آن کلروفرم اضافه کنید. این کار را زیر هود انجام دهید. درب قیف را ببندید و به آرامی قیف را سر و ته کنید.

تکان های شدید باعث اشفتگی محلول می شود و جداسازی را سخت می کند. چون نقطه جوش کلروفرم پایین است ممکن است گاز هایی داخل آن ایجاد شود، به همین دلیل شیر دکانتور را با احتیاط باز کنید تا گاز ها خارج شوند. دقت کنید شیر دکانتور به سمت کسی نباشد چون کلروفرم سمی است و گاز های آن هم سمی و فوق العاده خطرناک می باشدو همچنین توجه کنید شیر دکانتور به سمت پایین نباشد که محلول بیرون بریزد. سپس دکانتور را داخل گیره و بر روی پایه قرار دهید و اجازه دهید تا کلروفرم ساکت شود. ( دانسیته کلروفرم 1.48 gr/cm³ و دانسیته آب 1 gr/cm³ است.)

 بدیهی است آنکه چگالی بیشتری دارد ته قیف میرود. حال مشاهده میکنید که ۲ فاز آلی و آبی تشکیل شده است. یک بشر بردارید و با دقت کلروفرمی را که ته قیف می باشد را داخل یک بشر خالی کنید. برای تبخیر این حلال زیر هود یک حمام آب جوش آماده کنید بطوریکه داخل یک بشر آب بریزید و روی یک هیتر بگذارید و روی بشر یک شیشه ساعت بگذارید. اجازه دهید آب داخل بشر به جوش بیاید. بعد از به جوش آمدن، کلروفرمی را که جدا کرده اید را با احتیاط بر روی شیشه ساعت بریزید. کلروفرم کافئین را در خود حل کرده است. اجازه دهید که کلروفرمی را که ریخته اید، تبخیر شود. این کار را ادامه دهید تا کافئین از محلول جدا شود. سپس شیشه ساعت را از روی آب بردارید و ته آن را خشک کنید و بگذارید سرد شود. روی شیشه ساعت سفیدک هایی را مشاهده می کیند که همان کافئین می باشد. شیشه ساعت را وزن کنید و مقدار کافئین را بدست آورید.

(7). محاسبات و نتیجه گیری :
 ما می توانیم از طریق استخراج مقدار کافئینی که در چای حل می شود را بدست آوریم.
 

نکات ایمنی :

1: برای انجام آزمایش از دستکش، روپوش و ماسک استفاده کیند.
2: مواد آلی را به هیچ وجه استشمام نکنید.
3: وقتی حلال مناسب را انتخاب کردید حتما MSDS آن را مطالعه کنید.
4: هنگام استفاده از هیتر مراقب باشید نسازید.
5: قبل از استفاده از وسایل شیشه ای آن ها را بشویید و کاملا خشک کنید.
6: دستگاه ها را قبل از انجام آزمایش کالیبره کنید تا خطایی در آزمایش به وجود نیاید.
7: بهتر است دانسیته حلال های را که میخواهید استفاده کنید را بدانید.
8: هنگام استفاده از دکانتور دقت کنید.

 

 

 

گزارش کار آزمایش اندازه گیری نقطه ذوب و جوش

به نام خدا

نام استاد مربوطه : استاد سهیلا صداقتی

نام تهیه کنندگان گزارش : فاطمه نباتیان، فاطمه شمسه

رشته تحصیلی : مهندسی پلیمر

 

(1). نام آزمایش : اندازه گیری نقطه ذوب و جوش

(2). هدف آزمایش : شناخت با نحوه ی اندازه گیری نقطه ذوب و جوش

(3). تئوری آزمایش :

نقطه ی ذوب (نقطه انجماد)

دماي ذوب دمایی است كه در آن حالت هاي جامد و مايع يك جسم در تعادل هستند. به طور معمول انتظار می رود دماي ذوب به دست آمده ي يك تركيب با دماي ذوب آن جسم كه در جدول ها و كتاب هايی که موجود است، مطابقت داشته باشد. چنانچه تفاوت در حدود 1 تا 2 درجه باشد، قابل قبول است.

نقطه ی جوش
فشار بخار مايعات  بر اثر گرم شدن آن ها زياد می شود؛ تا حدي كه فشار بخار مايع برابر با فشار هوا میشود. در اين حالت مايع شروع به جوشيدن ميكند.اين دما را دماي جوش مايع می نامند. به طور معمول دمای جوش در فشار 760ميلی متر جيوه (يك اتمسفر) اندازه گيری میشود. هرگونه تغيير در فشار  سبب تغيير در دماي جوش میشود.دماي جوش مايع در فشار يك اتمسفر را دماي جوش استاندارد يا نرمال آن مايع می نامند. براي مثال 100 درجه ي سانتی گراد دماي جوش استاندارد يا نرمال آب می باشد.

 

(4). وسایل مورد نیاز : هیتر،دماسنج الکلی، لوله مویین، لوله آزمایش، دماسنج جیوه ای

(5). مواد مورد نیاز : حمام روغن

(6). شرح کار آزمایش :

ابتدا لوله مویین دو طرف باز را بر میداریم و سپس با استفاده از حرارت یک سر آن را می بندیم. هنگام حرارت دادن لوله مویین را تکان می دهیم تا به طور یکنواخت سر آن بسته و منتظر می مانیم تا سرد شود.

نکته ایمنی1: لوله مویین داغ را به دستکش خود نزدیک نکنید.

هنگامی که لوله مویین سرد شد درون آن فوت می کنیم تا از بسته شدن سر آن مطمئن شویم. حمام روغن را روی هیتر قرار می دهیم و سپس 2 سی سی از مایع مجهول را داخل لوله آزمایش میریزیم.

 

نکته ایمنی2: هرگز مایع آلی را استشمام نکنید.

قسمت باز لوله مویین را داخل لوله آزمایش می اندازیم یعنی قسمت بسته خارج از مایع داخل لوله مویین باشد. دماسنج را به کمک بست به لوله آزمایش می بندیم. باید توجه داشته باشیم که همیشه لوله آزمایش و دماسنج باید هم سطح باشند به دلیل اینکه هر دوی آنها یک دمای یکسان را حس کنند. دماسنج و لوله آزمایش را به وسیله ی گیره طوری داخل حمام روغن قرار می دهیم که، وسط حمام روغن باشد و با کف ظرف برخورد نکند زیرا ممکن است دمایی که در کف ظرف وجود دارد متفاوت باشد.

نکته ایمنی3: مراقب باشید که روغن داغ روی شما نریزد.

 

باید توجه داشته باشیم که دمای هیتر را به یکباره بالا نبریم چون به ماده ما شوک وارد می شود و نقطه جوش را به درستی نشان نمی دهد.ابتدا از لوله ی مویین حباب های بسیاز ریزی خارج میشود سپس بعد از گذشت چند دقیقه خروج حباب ها به صورت خطی است و فاصله ی خروج حباب ها کمتر می شود. حالا دما را به عنوان نقطه جوش یادداشت می کنیم. دمای 74 درجه ی سانتی گراد نقطه جوش این ماده محسوب میشود.

 

(7). محاسبات و نتیجه گیری :
برای اندازه گیری دمای ذوب باید توجه داشته باشیم که هیتر و حمام روغن در دمای محیط باشند.
 دماسنجی که انتخاب میکنیم باید مناسب آزمایش ما باشد. که در این آزمایش از دماسنج جیوه ای استفاده می کنیم.

نکته ایمنی1: جیوه ماده ای خطرناک است و هزگز آن را با دست جا به جا نباید کرد و داخل فاظلاب نمیریزیم ابتدا با گوگرد خنثی سپس جمع آوری می کنیم.

لوله مویین و دماسنج را به وسیله ی بست به هم متصل می کنیم و باید لوله آزمایش و دماسنج هم سطح باشند و از هر بستی هم نمی توان استفاده کرد. آن ها را به وسیله ی گیره داخل حمتم روغن قرار می دهیم.برای اندازه گیری نقطه ذوب باید سعی کنیم محیط ایزوله داشته باشیم تا بتوانیم دمای دقیقی بدست آوریم. حمام روغن تقریبا شرایط ایزوله را برای ما فراهم میکند.

نکته ایمنی2: توجه داشته باشیم قطره آب داخل حمام رغن ریخته نشود.

بعد از اینکه ماده ای به نقطه ذوب می رسد می تواند دوباره به حالت جامد برگردد اما نقطه ذوب آن تغییر می کندزیرا وقتی یک بار به دمای ذوب می رسد و دوباره به حالت جامد برمی گردد در هم رفتگی ملکول هل زیاد میشود در نتیجه دمای ذوب 5 الی 6 درجه سانتی گراد بالاتر می رود.هنگامی که مایع جامد داخل لوله ی مویین به حالت مایع رسید هیتر را خاموش کرده و دما را یادداشت می کنیم که دمای ذوب این ماده 150 درجه ی سانتی گراد محسوب می شود.

 

 

 

 

 

 

بررسی تاثیر دما بر سرعت واکنش‌های شیمیایی

به نام خدا 

(1). نام آزمایش : بررسی تاثیر دما بر سرعت واکنش‌های شیمیایی 

(2). نام تهیه کنندگان گزارش : فاطمه شمسه، فاطمه نباتیان

(3). رشته تحصیلی : مهندسی پلیمر 

(4). نام استاد مربوطه : سرکار خانم سهیلا صداقتی 

 

(1). نام آزمایش : بررسی تاثیر دما بر سرعت واکنش‌های شیمیایی 

(2). هدف آزمایش : بررسی تاثیر دما بر سرعت واکنش‌های شیمیایی 

(3). وسایل مورد نیاز : بشر، دماسنج، لوله آزمایش 

(4). مواد مورد نیاز : 5cc H2SO4  0.5M

 5cc Na2S2O3 0.5M

(5). شرح کار آزمایش : یک بشر را پر از آب می کنیم، دما سنج را در داخل بشر قرار می دهیم. دمای اولیه دماسنج 25 درجه سانتی گراد است. در یک لوله آزمایش 5cc از محلول اسید سولفوریک نیم مولار و لوله دیگر 5cc از محلول تیول سولفات سدیم نیم مولار ریخته در دمای 25 درجه سانتی گراد با هم ترکیب کرده و زمان را از لحظه ای که محلول شروع به کدر شدن می کند تا زمانی که به طور کامل کدر شود محاسبه میکنیم.

مرحله به مرحله دما را افزایش داده و به همین ترتیب زمان کدر شدن کامل محلول در انتهای متفاوت را اندازه گیری می کنیم.

(6). محاسبات :

5cc H2SO4 0.5M 

+

5cc Na2S2O3 0.5M 

(7). نتیجه گیری : با افزایش دما، انرژی جنبشی مولکول ها افزایش یافته، تعداد برخوردها و در نتیجه تعداد برخورد های موثر افزایش یافته و در نتیجه سرعت واکنش‌های شیمیایی افزایش می یابد. و هم چنین انرژی اکتیواسیون کمتری لازم هست تا پیوند اولیه مواد شکسته و محصولات پیوند جدیدی را با هم تشکیل دهند.  

(8). نکات ایمنی : 

باید دقت کرد که وقتی دما بالا هست لوله های آزمایش را با گیره جابه جا کنیم و از تماس مستقیم با دست بپرهیزیم.

گزارش کار آزمایش تاثیر غلظت بر سرعت واکنش‌های شیمیایی

به نام خدا 

(1). نام آزمایش : بررسی تاثیر غلظت بر سرعت واکنش‌های شیمیایی 

(2). نام تهیه کنندگان گزارش : فاطمه شمسه، فاطمه نباتیان

(3). رشته تحصیلی : مهندسی پلیمر 

(4). نام استاد مربوطه : سرکار خانم سهیلا صداقتی 

 

(1). نام آزمایش : بررسی تاثیر غلظت بر سرعت واکنش‌های شیمیایی 

(2). هدف آزمایش : بررسی تاثیر غلظت بر سرعت واکنش‌های شیمیایی 

(3). وسایل مورد نیاز : بشر، پیپت، مزور یا لوله آزمایش، زمان سنج

(4). مواد مورد نیاز : 5cc  H2SO4  0.5M, 1M, 1.5M, 2M

 5cc NA2S2O3 0.5M

(5). شرح کار آزمایش : از غلظت های مختلف اسید سولفوریک استفاده می کنیم و هر بار به محض اینکه محلول شروع به کدر شدن می کند یادداشت میکنیم تا زمانی که محلول کاملا کدر شود. از مزور یا لوله آزمایش استفاده می کنیم. 5cc از محلول اسید سولفوریک را به کمک پیپت با 5cc از محلول تیول سولفات سدیم در لوله آزمایش با هم ترکیب می کنیم.

(6). محاسبات :

5cc H2SO4 0.5M + 5cc Na2S2O3 0.5M 20.02s

5cc H2SO4 1M + 5cc Na2S2O3 0.5M 18.17s

5cc H2SO4 1.5M + 5cc Na2S2O3 0.5M 10.23s

5cc H2SO4 2M + 5cc Na2S2O3 0.5M 6.18s

(7). نتیجه گیری : وقتی غلظت افزایش پیدا می کند در واقع تجمع مولکولی افزایش، انرژی جنبشی افزایش، برخورد بین مولکول ها افزایش، برخورد موثر بین مولکول ها افزایش یافته و در نتیجه سرعت واکنش‌های شیمیایی افزایش پیدا میکند.

 

 

 

 

گزارش کار آزمایش تاثیر ماهیت مواد بر سرعت واکنش‌های شیمیایی

به نام خدا 

(1). نام آزمایش : تاثیر ماهیت مواد بر سرعت واکنش‌های شیمیایی 

(2). نام تهیه کنندگان گزارش : فاطمه شمسه، فاطمه نباتیان

(3). رشته تحصیلی : مهندسی پلیمر 

(4). نام استاد مربوطه : سرکار خانم سهیلا صداقتی 

 

(1). نام آزمایش : تاثیر ماهیت مواد بر سرعت واکنش‌های شیمیایی 

(2). هدف آزمایش : شناخت تاثیر ماهیت مواد بر سرعت واکنش‌های شیمیایی 

(3). وسایل مورد نیاز : بشر، پیپت، مزور، زمان سنج

(4). مواد مورد نیاز : 5cc محلول H2SO4  0.5M، 

5cc محلول Na2S2O3  0.5M 

(5). شرح کار آزمایش : یک مزور 10ml را برداشته، 5cc از محلول نیم مولار اسید سولفوریک را به کمک پیپت با 5cc از محلول نیم مولار تیول سولفات سدیم ترکیب می کنیم. به محض اینکه محلول شروع به کدر شدن می کند زمان سنج را روشن کرده تا زمانی که محلول کاملا کدر شود. ( 20 ثانیه و 72 صدم ثانیه طول می کشد تا محلول کاملا کدر شود).

ماهیت مواد را تغییر می دهیم، 5cc از محلول نیترات نقره را به کمک پیپت با 5cc از محلول سدیم کلرید را در یک مزور ترکیب می کنیم. به همان ترتیبی که گفته شد زمان کدر شدن کامل محلول را اندازه گیری می کنیم. ( 6 ثانیه و 55 صدم ثانیه طول می کشد تا محلول کاملا کدر شود ).

(6). محاسبات :

 5mol  H2SO4  0.5M + 5mol  Na2S2O3  0.5M

H2SO4 + NA2S2O3 ----> S + SO2 + NA2So4 + H2O

 

5mol  AgNo3  0.2M + 5mol  Nacl  0.2M

AgNo3 + Nacl ----> Agcl + NaNo3

(7). نتیجه گیری : با تغییر ماهیت مواد شکل و اندازه مولکول ها تغییر می کند و همچنین مقاومت بین پیوند مواد اولیه ای که شکسته می شود و قرار است ماده ی جدیدی تشکیل شود هم تغییر می کند. 

گزارش کار خنثی سازی

به نام خدا 

(1). نام آزمایش : خنثی سازی

(2). نام تهیه کنندگان گزارش : فاطمه شمسه، فاطمه نباتیان

(3). رشته تحصیلی : مهندسی پلیمر 

(4). نام استاد مربوطه : سهیلا صداقتی 

 

(1). نام آزمایش : خنثی سازی ( اسید سنجی یا باز سنجی )

(2). هدف آزمایش : باید دقت کرد که منظور از خنثی سازی الزاما رسیدن به PH=10 نیست. می توانیم از اسید قوی یا باز قوی استفاده کنیم. 

اگر : 

اسید قوی + باز قوی ===> نمکی که هیدرولیز نمی شود 

اسید قوی + باز ضعیف ===>  PH کوچکتر از 7 

اسید ضعیف + باز قوی ===>  PH بزرگتر از 7 

(3). وسایل مورد نیاز : بورت، ارلن 

(4). مواد مورد نیاز : هیدروکلریک اسید 0.1 نرمال، سود، معرف فنون فتالین 

(5). شرح کار آزمایش : محلول استاندارد یعنی هیدروکلریک اسید را در بورت ریخته و محلول مجهول یعنی سود را در ارلن می ریزیم.

10cc سود که غلظت آن نامشخص است را در داخل ارلن ریختیم که قرار است با محلول استاندارد هیدروکلریک اسید تیتر شود.

بورتی که انتخاب کردیم 50cc است که خط نشانه در آن کاملا روی عدد صفر قرار دارد، یک تا دو قطره فنون فتالین را به سود اضافه می کنیم، با دست چپ شیر را نگه می داریم و با دست راست گردن ارلن را می گیریم و شروع به حرکت دورانی می کنیم.

باید دقت کنیم در انتهای واکنش وقتی کمرنگ شدن محلول را مشاهده می کنیم قطره قطره محلول استاندارد خود را اضافه کنیم.

(6). محاسبات : 

N1V1 = N2V2

0.1 × بورت = N2 × 10cc

0.1 × 11.2 = N2 × 10 

N2 = 0.112

N = C/E

(7). نتیجه گیری : برای بدست آوردن غلظت محلول مجهول سود می توانیم از محلول استاندارد هیدروکلریک اسید استفاده کنیم به کمک آزمایش تیتراسیون. 

گزارش کار تیتراسیون اسید و باز

به نام خدا 

(1). نام آزمایش : تیتراسیون اسید و باز 

(2). نام تهیه کنندگان گزارش : فاطمه شمسه، فاطمه نباتیان

(3). رشته تحصیلی : مهندسی پلیمر

(4). نام استاد مربوطه : سرکار خانم سهیلا صداقتی 

 

(1). نام آزمایش : تیتراسیون اسید و باز 

(2). هدف آزمایش : تعیین غلظت محلول مجهول از طریق محلول استاندارد که حجم و غلظت آن مشخص است. 

(3). وسایل مورد نیاز : بورت، ارلن، قیف

(4). مواد مورد نیاز : اسید اگزالیک 0.1 نرمال، سود، معرف فنون فتالین

(5). شرح کار آزمایش : 10cc از محلول سود را داخل ارلن می ریزیم ( ارلن انتخابی 250ml است )، باید دقت کرد ظروفی که استفاده می کنیم کاملا تمیز باشد، قبلا شست و شو داده شده باشند برای مثال وقتی آب مقطر اضافه می کنیم نباید به دیواره ظروف بچسبد به دلیل وجود چربی. بورتی که استفاده می کنیم که دقت آن 0.1 است. قیف را روی دهانه بورت قرار می دهیم، بورت را از اسید اگزالیک پر می کنیم.

در ارلن 10cc محلول سودی ریختیم که غلظت آن برایمان مشخص نیست. دو قطره از معرف فنون فتالین را به محلول سود اضافه می کنیم تا محلول به رنگ ارغوانی درآید. 

بورت را به پایه وصل می کنیم ( باید هوا گیری را انجام دهیم ) و آن را روی درجه ای قرار می دهیم که کاملا به آن مسلط باشیم. حجم اسید اگزالیک داخل بورت را 7.5 نشان می دهد ( قسمت انتهای نیم دایره را در نظر می گیریم ) یک کاغذ سفیدپشت بورت قرار می دهیم تا راحت و دقیق تر عدد را بخوانیم.

نحوه ی کار با بورت به این صورت است که دست چپ خود را روی شیر گذاشته و با دست راست ارلن را همان طور که محلول استاندار را به محلول مجهول اضافه می کنیم حرکت دورانی با دست راست انجام می دهیم . بعد از بی رنگ شدن محلول حجم را دوباره یادداشت می کنیم که 17.7 را نشان می دهد. 

(6). محاسبات : 

17.7 - 7.5 = 10.2  ===>> حجم مصرفی 

N1V1 = N2V2 

0.1 × بورت = N2 × 10cc

0.1 × 10.2 = N2 × 10cc ==>> N2=0.1 

N = C / E    E = ظرفیت / جرم مولی 

n =1 ===>>  ظرفیت سود 

(7). نتیجه گیری : از محلول استاندارد به این خاطر استفاده کردیم که بتوانیم یک ماده ی مجهول را غلظت سنجی بکنیم به کمک آزمایش تیتراسیون. 

 

 

گزارش کار آزمایش کمپلکسومتری

به نام خدا

(1). نام آزمایش : کمپلکسومتری

(2). نام تهیه کنندگان آزمایش : فاطمه شمسه ، فاطمه نباتیان 

(3). رشته تحصیلی : مهندسی پلیمر 

(4). نام استاد مربوطه : سرکار خانم سهیلا صداقتی 

 

(1). نام آزمایش : کمپلکسومتری (تیتراسیون)، شامل دو آزمایش مربوط به سختی موقت و سختی دائم

(2). هدف آزمایش : مشخص کردن سختی آب (به دست آوردن یون های کلسیم و منیزیم)

(3). وسایل مورد نیاز : اسپاتول، بورت، بشر، کاغذ صافی، قیف، پیپت، ارلن، بالن 

(4). مواد مورد نیاز : آب شهری، بافر با PH=10، معرف EVT، ادتا، آب مقطر 

(5). شرح کار آزمایش 1 : به 10cc از آب شهری 2cc bafer PH=10 اضافه کردیم و معرف EVT را به صورت محلول با نوک اسپاتول 0.1 تا 0.2 گرم به محلول اضافه می کنیم. محلول استاندارد ادتا را در بورت ریختیم ( محلول ادتای 0.1 مولار به عنوان محلول تیترکننده و آب شهری تیترشونده محسوب می شوند).

ابتدا وقتی شروع به تیتر کردن می کنیم رنگ بنفش را مشاهده می کنیم بعد از آن رنگ آبی که پایان تیتراسیون را به ما نشان می دهد. در ابتدا بورت حجم 10cc را به ما نشان می دهد. نحوه ی کار با بورت هم به این صورت است که دست چپ خود را روی شیر گذاشته و با دست راست گردن ارلن را می گیریم و شروع به حرکت دورانی می کنیم. سعی می کنیم قطره قطره اضافه کنیم چون ممکن است رنگ آبی سریع پدیدار شود.

 

باید دقت کرد که آزمایشات تیتراسیون را باید چند بار انجام داد زیرا احتمال خطا مخصوصا در خواندن حجم ها وجود دارد .

13.8 - 10 = 3.8

حجم مصرفی 

 

       شرح کار آزمایش 2 : برای سختی دائم باید آب را بجوشانیم تا کربنات های کلسیم و منیزیم را حذف کنیم و آنیون های کلسیم و منیزیم را داشته باشیم. 

50cc از آب شهری را 20 تا 30 دقیقه می جوشانیم وقتی که حجم آن کاهش پیدا کرد آن را در بشر ریخته، کاغذ صافی را تا کرده و روی قیف قرار داده و قیف را روی بالن 50cc قرار می دهیم تا اگر رسوبی هست خارج شود.

ادامه آزمایش دقیقا به همان روش آزمایش قبلی ست. فقط چون باید محلول داخل ارلن را به حجم برسانیم و بعد 10cc از آن را برداریم بهتر است که برای به حجم رسانده از آب مقطری که چند دقیقه آن را جوشانیم استفاده کنیم تا مقداری از گاز CO2 موجود در آب خارج شود.

14.7 - 14 = 0.7 

حجم مصرفی 

 

(6). محاسبات :

10cc H2O + 2cc bafer + 0.1 gr 4BT

محلول استاندار EDTA  0.01M

 

50cc آب را جوشانده و صاف کرده 

10cc H2O + 2cc bafer + 0.1 gr 4BT

 

1mo1 EDTA -----> 1mol Ca^+2

0.01 M -----> 0.01 Ca^+2

1mol  0.01M  EDTA -----> 0.4 gr Ca 

جرم ولی Ca = 40 

 

(7). نتیجه گیری : یکی از روش هایی که می توانیم سختی آب را مشخص کنیم روش کمپلکسومتری است که با کمک تیتراسیون انجام می شود و ما می توانیم سختی آب را بدست آوریم.